Wirus zapalenia wątroby typu C (HCV)

Opis: Rozprzestrzenianie się tego wirusa zapalania wątroby typu C następuje drogą kontaktu z zakażoną krwią oraz drogą kontaktów seksualnych. Oznacza to, że do sytuacji niebezpiecznych, niosących ze sobą ryzyko przeniesienia HCV należą np.: nieprawidłowo przeprowadzane zabiegi medyczne i pozamedyczne. Nie dochodzi natomiast do zakażenia w czasie codziennych czynności, takich jak używanie wspólnych sztućców, kichanie, kaszel itp. Zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C często przebiega bezobjawowo, co sprzyja rozprzestrzenianiu się choroby. Istotne jest właściwe wczesne rozpoznanie choroby, co umożliwia rozpoczęcie leczenia i daje szanse na całkowite wyleczenie. Jeśli jednak choroba się rozwija, może dochodzić do marskości wątroby, a nawet rozwoju nowotworu. Na obecnym etapie nie ma możliwości zaszczepienia się przeciwko zapaleniu wątroby typu C. Obecność we krwi obwodowej materiału genetycznego (RNA) wirusa HCV pozwala na identyfikację trwającego zapalenia oraz na możliwość przenoszenia zakażenia na inne osoby. 

Badanie to powinny wykonać
osoby, które przed rokiem 1993 miały przetaczaną krew (transfuzję) lub preparaty krwiopochodne przed 1995 rokiem
osoby często hospitalizowane,
osoby leczone w kierunku nowotworów
osoby dializowane,
osoby chore na hemofilię
pracownicy służby zdrowia (przede wszystkim : ortopedzi, chirurdzy, stomatolodzy, pracownicy szpitalnych stacji dializ, pielęgniarki, salowe)
osoby, które miały w życiu jakikolwiek zabieg chirurgiczny
osoby, które miały wykonywane badania i zabiegi endoskopowe (gastroskopia, bronchoskopia)
narkomani, stosujący dożylne narkotyki
osoby, u których doszło do dużych przerwań powłok skórnych (wypadki samochodowe, wypadki w pracy, poważne skaleczenia)

kobiety, które przed 1995 rokiem otrzymały immunoglobulinę antyRHD (pomimo oficjalnych zaprzeczeń Ministerstwa Zdrowia - nadal uważam, że ryzyko takie istniało)
osoby, które wykonywały na swym ciele tatuaż